Testing Tf

Ντόρα, η τιμωρός

2010-05-06T21:32:00.002+03:00

Εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας, η Ντόρα, επιτέλους αναλαμβάνει να σώσει αυτή τη χώρα...

Doc On Air - Ο Νόμος του αίματος (Besa de Luce)

2009-07-07T19:32:00.000+03:00

To 1991 σηματοδοτεί για την Αλβανία την πτώση ενός σκληρού απολυταρχικού καθεστώτος. Η χώρα βρίσκεται στην δίνη της ασυδοσίας. Σε αυτή την ταραχώδη περίοδο δολοφονείται ο Arjani γιος της Luce. Ο νόμος του αίματος, Κανούν, απαιτεί εκδίκηση όμως η Luce διαλέγει την συγχώρεση και την συμφιλίωση με τον δολοφόνο του παιδιού της και την οικογένειά του.
Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί την σχέση της Luce με τους «θανάσιμους» εχθρούς της, αλλά και τον αγώνα της σαν ειρηνοποιού ανάμεσα σε άλλες οικογένειες που τις χωρίζει ο Νόμος του Αίματος.

>

σ/κ track :)

2009-06-12T16:03:00.002+03:00

TITO

2009-05-06T08:26:00.003+03:00

Ένα ντοκιμαντέρ που καταγράφει τις μαρτυρίες ανθρώπων που λάτρεψαν και μίσησαν τον Τίτο. Μέσα από σύγχρονες λήψεις και σπάνιο αρχειακό υλικό το ντοκιμαντέρ ιχνηλατεί την προσωπικότητα του ηγέτη που σημάδεψε για μισό αιώνα την πρόσφατη ιστορία μας και προκαλεί ακόμα και σήμερα τις πιο ακραίες αντιδράσεις.

Ο Josef Broz Tito, είναι ένας θρύλος της σύγχρονης ιστορίας, μια έντονα αμφιλεγόμενη προ-σωπικότητα με φανατικούς οπαδούς αλλά και φανατικούς πολέμιους. Πως γίνεται στις μέρες μας, μετά την κατάρρευση και τον κατακερματισμό της Γιουγκοσλαβίας, ο Τίτο - και ό,τι σχετίζεται με τη ζωή και το έργο του – να γίνονται ξανά θέμα συζητήσεων;
Εστιατόρια με το όνομά του ανοίγουν, αναμνηστικά κάθε είδους πωλούνται κατά εκατοντάδες και ένα ισχυρό ρεύμα «γιουγκο-νοσταλγίας» αναβιώνει στην πρώην Γιουγκοσλαβία όπου πρόσφατα άνοιξε και ένα ιδιωτικό Προξενείο της Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας! Την ίδια στιγμή που αγάλματά του καταστρέφονται και μετονομάζονται δρόμοι που είχαν το όνομά του, ένα όνομα που δεν υπάρχει πια στα βιβλία ιστορίας των νέων κρατών.

Battle for Terra - Animated film από χέρια... ελληνικής καταγωγής

2009-05-01T23:42:00.002+03:00

Η ιδέα για το Battle for Terra γεννήθηκε όταν ο σκηνοθέτης Ελληνικής καταγωγής, Aristomenis Tsirbas, ήταν ακόμα έφηβος. Διαβάζοντας το “War of the Worlds” του H G Wells, ο Καναδός στην υπηκοότητα σκηνοθέτης θαύμασε τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζονταν οι εξωγήινοι: όχι μόνο έδειχναν την ίδια επεκτατική συμπεριφορά που έχει επιδείξει και η ανθρωπότητα σε όλη την ιστορία της, εισβάλλοντας, αποικίζοντας και καταλαμβάνοντας με τη βία τη γη, αλλά έδειχναν και φτωχά κίνητρα για να εφαρμόσουν μια τέτοια συμπεριφορά. “Συχνά ενδιαφερόμουν περισσότερο για τα κίνητρα των εξωγήινων, παρά για την δική μας αντίδραση απέναντί τους”, λέει ο Tsirbas. Ήταν ένα χαρακτηριστικό που παρατηρούσε στο είδος των καλλιτεχνικών έργων με θέμα την εισβολή εξωγήινων γενικότερα, κι αυτό του έδωσε μια ιδέα που ανέτρεπε εντελώς τις συμβάσεις. “Αν οι εξωγήινοι σε αυτές τις ιστορίες συμπεριφέρονται σαν εμάς, γιατί να μην αναστρέψουμε την κατάσταση και να τους κάνουμε να δείχνουν ανθρώπινοι; Γιατί να μην βιώσουμε μια εισβολή από την δική τους οπτική;”, λέει ο Tsirbas. “Κι ένας σημαντικός παράγοντας αυτής της ιδέας ήταν να δώσω στους εισβολείς – σε εμάς δηλαδή – το απαραίτητο βάθος και τα κίνητρα που θα τους ξεχώριζαν από εκείνους που απλά παίζουν τον ρόλο του κακού σε μια ταινία.”

Πηγή : pulp.gr

Lost S05E14

2009-04-30T17:54:00.002+03:00

Περίληψη του τελευταίου επεισοδίου LOST :)

1, 2, 3...

2009-03-24T20:08:00.009+03:00

...θα μετρήσω και θα αντικρίσω ό,τι κι αν θελήσω αρκεί να λύσω ένα κουράγιο που άφησα πιο πίσω.

sounding like...

Μαμά;

2009-03-18T15:51:00.001+03:00

...καρμπόν που λέμε.

The Musical Is BacK

2009-02-24T17:48:00.001+03:00

Αφού παρακολούθησα τη καλύτερη τελετή απονομή βραβείων Όσκαρ, στη σκηνή που ακολουθεί, σκηνοθετημένη από τον απίθανο Baz Luhrmann (Moulin Rouge, Romeo + Juliet...), οι Hugh Jackman, Beyonce, Zac Efron, Vanessa Hudgens, Amanda Seyfried και Dominic Cooper ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους, που αλλού, στο μιούζικαλ.

Λογοκρισία Vol. 2

2009-02-18T20:48:00.002+03:00

Όπως υποσχέθηκα, η εκπομπή "Το κουτί της Πανδώρας", η οποία τελικά προβλήθηκε χθες αλλά ουσιαστικά "σήμερα" μιας και ξεκίνησε στις 00:15...

Θέμα τα blogs και η λογοκρισία που θα έπρεπε ή δε θα έπρεπε να ασκείται. Οι απόψεις πολλές. Η δική σας;

Λογοκρισία

2009-02-17T12:14:00.003+03:00

Blog-άρισμα στην λογοκρισία από "Το κουτί της Πανδώρας" και τον Κώστα Βαξεβάνη, αύριο στις 00:15.

Don't worry, όσοι δεν τη δείτε. Θα ανεβάσω την εκπομπή.
Αναμένετε :)

p-a-r-t-y time!

2009-02-06T22:02:00.005+03:00

Party @... everywhere! Start here!

updated mood! ;)

last update (7-2-09)

Το e-party ολοκληρώθηκε και ο στόχος του για να γνωριστούμε καλύτερα επιτεύχθηκε ή αλλιώς, όπως θα έλεγε κι ο mistirios, η δοκιμαστική μορφή του 2NoAs(beta) αναβαθμίζεται σε κανονική :)

Εδώ ένα δείγμα της δίωρης (μετρημένη με ώρα Αλεξανδρούπολης :p) συζήτησης μας (έξι ατόμων) στο skype.
Χάρηκα που σας γνώρισα παιδιά! + Ευχαριστώ Ειρήνη για την ευκαιρία :)

Scene

2009-02-04T10:15:00.001+03:00

try to gather up them all...

if you want it

2008-12-22T03:35:00.004+03:00

I (must) want it

Πιστεύετε;

2008-12-18T21:48:00.002+03:00

Πιστεύετε στην αλήθεια;

Πιστεύετε στη διαστρέβλωση;

Πιστεύετε στην αγανάκτηση;

Πιστεύετε στα κόμματα;

Πιστεύετε στα θαύματα;

Πιστεύετε σε θελήματα Θεού;

Αυτός πίστευε στη ζωή.

Αφιερωμένα στη χώρα μου και στα πιστεύω μου.

(...)

2008-12-07T10:56:00.005+03:00

listen

Νιώθεις αδύναμος

με κεφάλι βαρύ

και κομμένα πόδια

όταν καταλάβεις ότι
η επικοινωνία έχει χαθεί.

Προσπάθησε ν' ακούσεις

κατάφερε να μιλήσεις

μη φοβάσαι, μη λυπάσαι

δράσε.

once (αισθάνθηκα)

2008-12-02T02:15:00.006+03:00

Ζήλια, λαχτάρα, δειλία, απλοχεριά, ανειλικρίνεια κι εσύ. Όλα δικά μου. Δεν είμαι ρηχός. Ξέρεις ποιος είμαι. Δε το περίμενες; Δε προλαβαίνεις το πάντα. Θα σ' ακούσω τώρα. Πες μου τώρα.

Όταν είσαι κοντά σε νιώθω. Όταν απομακρύνεσε το νιώθω. Θέλω να τρέξω σ' εσένα και για σένα. Δεν είμαι εδώ γιατί δεν είσαι εδώ. Σ' έφτασα. Είσαι το πουθενά και το παντού αρκεί εσύ ν' αποφασίσεις.

Λέξεις. Δε τις μετάνοιωσα. Τις σιχάθηκα. Εκεί κρύβεσαι. Λόγια, τα δικά σου λημέρια. Δε βγαίνεις ποτέ. Δε θέλεις. Εκεί λυτρώνεσαι. Είσαι όμορφη μ' έμαθες. Κοίτα γύρω σου. Αν σπάσω την κορνίζα και βγάλεις τη μάσκα... όλα ψέματα.

Εκμεταλλεύσου με. Προσπαθώ να σ' αντέχω. Σ' έχω ανάγκη. Δε θα προσγειωθώ. Κανείς δεν θα μ' επαναφέρει. Επιτέλους. Κλείστηκα. Ανήκω πια στη δικιά σου ρέμβη, σου ψιθυρίζω. Αν ξυπνήσεις χάθηκα. Μη κουνιέσαι αν με θέλεις.

Περαστικός εισβολέας. Ευτυχώς. Φεύγεις; Άσε με! Ουρλιαχτό χωρίς βοή. Δυνατό. Πιο δυνατό. Τι συμβαίνει; Δε παλεύω άλλο, μ' ακούς; Όχι άλλο. Έχασα γιατί νίκησες. Μένω γιατί φεύγεις. Φύγε.

Τραβιέμαι. Σε σπρώχνω και χάνεσαι. Θολώνεσαι. Κρυώνεις. Εξαφανίζομαι και πληγώνομαι ολοκληρωτικά.

Γίνεσαι κομμάτια και με συναρμολογείς. Μόνο εσύ μπορείς. Είμαι δικός σου και νιώθω. Σε νιώθω. Σε ξέρω. Σ' ακούω. Εύκολα, τόσο εύκολα. Περίεργο. Ισορροπώ επιτέλους. Λαχάνιασα. Όχι. Δε θα βιαστώ, ΔΕ θα βιαστώ. Θα σε γευτώ. Σιγά σιγά. Σταθερά. Κι να πέσω Θεέ μου; Σε ικετεύω, αν πέσω, ας είναι αργά.

-------- Το απίστευτο soundtrack της ταινίας εδώ --------

stop AIDS

2008-12-01T13:31:00.006+03:00

Protect

your
love

or
else

keep it
locked down

Ένας χρόνος και κάτι

2008-11-25T16:49:00.022+03:00

listen

Ένας χρόνος και κάτι πέρασε. Σαν αέρας δε θα το πω. Θυμάμαι πολύ καλά όλες αυτές τις ωραίες κι άσχημες εικόνες που συνάντησα. Ίσως κατάφεραν να με αλλάξουν. Θέλω να νιώθω ίδιος.

Σαν εκείνον τον ανέμελο φοιτητή που έδινε το τελευταίο του γραπτό

και βόλταρε στους γεμάτο στιχάκια και αφίσες διαδρόμους της σχολής του

Αλλά όπως τα ωραία παραμύθια έτσι κι οι ωραίες βόλτες κάποια στιγμή τελειώνουν κι έτσι ο φοιτητής έπαψε να είναι φοιτητής

Ένιωθε μοναδικός και χαρούμενος. Κάποιοι όμως είχαν διαφορετικά σχέδια και δεν είχε άλλη επιλογή. Δεν ένιωθε πια μοναδικός

Προσπάθησαν να του επιβάλλουν κανόνες, να του αλλάξουν τον τρόπο σκέψης. Ήξερε όμως ότι δε θα τα καταφέρουν. Επέλεξε να δει μόνο τις όμορφες στιγμές

Για τις υπόλοιπες απλά έκλεισε τα μάτια

Μέχρι που ήρθε ο καιρός να τ' αφήσει όλα αυτά

κι ευγενικά να τους αποχαιρετίσει

Κι από τότε προσπαθεί ν' αναπληρώσει όλο αυτόν τον χαμένο χρόνο, να θυμηθεί... να διασκεδάσει

και να συνεχίσει να επιλέγει να βλέπει τις δικές του όμορφες στιγμές.

Είπαμε, στις υπόλοιπες απλά κλείνουμε τα μάτια

The origin of something

2007-09-14T15:20:00.000+03:00

Στη γέννηση του φθινοπώρου, στη γέννηση μιας καλύτερης (εκπαιδευτικής) χρονιάς, στη γέννηση κάθε επιθυμητής-αναγκαίας αναγέννησης του καθένα μας... :)

ΥΓ: Έχω χαθεί αλλά ελπίζω να με καταλαβαίνετε... γενικά το blogάκι έχει πέσει σε μια φάση χειμερίας νάρκης μιας και τα κεφάλαια "Πτυχιακή - Ορκωμοσία - Στρατός" του τεφτεριού της ζωής μου είναι κάπως ασήκωτοι τόμοι που δε θα μ' αφήνουν ν' ασχοληθώ με κάτι άλλο... με κάτι που θέλω...

Προσφορά

2007-08-08T14:02:00.000+03:00

Ορίστε...

για δροσερές και όμορφες καλοκαιρινές στιγμές σαν πεταλούδες

Ένα μήνυμα

2007-07-27T23:33:00.000+03:00

Σ' αυτούς που είχαν ζωή.

Σ' αυτούς που είχαν οικογένεια.

Σ' εμάς που έχουμε τα "θέλω" μας.

2007-07-25T10:40:00.000+03:00

Συμμετοχή-πρόσκληση σ' αυτό το λωλό μπλογκοπαίχνιδο που κυκλοφορεί στα ηλεκτρονικά σοκάκια των blogs.

Ευτυχώς αποτελείται από 4 στάδια... όχι σαν τον εφιάλτη των 24 ερωτημάτων του Πρ(ΟΥΣΤ!)

Κανόνες. Γράψε και σχολίασε τα εξής:
1. Τη φράση του "διάσημου" προσώπου που επέλεξε ο blogger που σε προσκάλεσε.
2. Μια φράση "διάσημου" προσώπου που επιλέγεις εσύ.
3. Τη φράση που εμπνεύστηκε ο blogger που σε προσκάλεσε.
4. Μια δική σου φράση.

Ας ξεκινήσω λοιπόν...

1. "They say it's the last song. They don’t know us, you see. It's only the last song. If we let it be." Selma (Bjork) στο "Dancer in the Dark".

Από τις δύο που επέλεξε η Loli, επιλέγω αυτή. Έτσι. Η Loli κι εγώ ξέρουμε. Μπορεί κι εσύ...

(εννοείται αν δεν έχεις δει τη ταινία δε το βλέπεις... τα 'χουμε πει αυτά...)

Dear Gene,
of course you are here
and now there's nothing to fear

I should have known
I was never alone

this isn't the last song
there's no violin
the choir is so quiet
and no-one takes a spin
this is the next to last song
and that's all
all

remember what I have said
remember, wrap up the bread
do this, do that, make your bed

this isn't the last song
there's no violin
the choir is quiet
and no one takes a spin
this is the next to last song

and that's all

2. "Ο μόνος τύραννος που δέχομαι σ' αυτόν τον κόσμο είναι η ακύμαντη φωνή μέσα μου." Gandhi

…μεγαλύτερο βάσανο όταν φουρτουνιάζει.

3. "Η μεγαλύτερη δύναμη είναι αυτή της συνήθειας" Loli

Διπρόσωπη δύναμη. Ύπουλη, σαν βαρύ ναρκωτικό, σαν αισχρή εξάρτηση. Σωτήρια, σαν εκτελεστής μισοπεθαμένων αισθημάτων, σαν τον μεγαλύτερο σιγαστήρα (όπως είπε ο Μπέκετ).

4. "Το καθημερινό σου posting δρα κατά της παγκόσμιας δυσκοιλιότητας" Tf

(όλο και κάποιος χέστηκε για 'σένα...)

Στο τέλος πρέπει να προσκαλέσεις 5 bloggers... Χμ...

Τον Προφήτη (1)
Τη Nakupenda (1)
Τα χρωματάκια μου (3) ... 3+2=5 χεχ! ;)

ΥΓ: Οι υπόλοιποι φίλοι bloggers τη γλίτωσαν μιας και ήδη έχουν λάβει πρόσκληση...

Κάπου στα ουράνια

2007-07-22T01:09:00.000+03:00

Για την ελληνική ταινία που τόσο καιρό είχα, δεν έβλεπα, σνόμπαρα απίστευτα και τελικά είδα (λόγω έλλειψης νέων επιλογών).

Υπέροχη φωτογραφία.

Μουσική που καταχωρήθηκε στα αγαπημένα μου ορχηστρικά soundtracks. (Όποιος/α το θέλει, αφήνει mail σε σχόλιο)

...έτσι.

Χωρίς κανένα καταδοτικό trailer, χωρίς καμιά προδότρα περίληψη, δείτε την, όπως κι εγώ, ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα.

Το παραμύθι του πλανήτη "?".

2007-07-17T02:29:00.000+03:00

Μια φορά κι έναν καιρό ήσουν εσύ στον πλανήτη ?.

Ζούσες έντονα κι απερίσκεπτα.

Στον πλανήτη ? σου έδωσαν οδηγίες μα εσύ τις έχασες... τις πέταξες.

Έκανες παιδιά κι αυτά δικά τους παιδιά που μεγάλωσαν όπως κι εσύ.

Ο πλανήτης ? άρχισε να σου θυμίζει ότι είναι δανεικός μα εσύ δεν άκουγες.

Πολλές φορές σου έδειξε μα εσύ δεν έβλεπες.

Ο πλανήτης ? υπέφερε από την αλόγιστη συμπεριφορά σου, τη δραματική αδιαφορία σου.

Κάποιοι τον άκουσαν και τον κατάλαβαν. Μερικά παιδιά νιώθουν την αγωνία του.

Τα παιδιά αυτά αποφάσισαν. Όταν εξεγερθούν,

ε! εσύ! Σ' εσένα μιλάω που με μέτρο ποτέ δε μπόρεσες να ζήσεις

θα σου πουν ότι συγχώρεση από το ίδιο το χώμα θα ζητάς,

αλλά η φύση δε ξεγελιέται, ακόμα κι αν στους τελευταίους 100 κρυφτείς.

Ξύπνα κι άκου τον πλανήτη ? που κάποτε τον έλεγαν πλανήτη Γη.

Σχέσεις σχέσεων

2007-07-12T19:26:00.000+03:00

Όλα ξεκίνησαν το 1782 όταν πρωτοεκδόθηκε το βιβλίο "Les Liaisons dangereuses" του Pierre Choderlos de Laclos. Θέλοντας να δημιουργήσει ένα έργο που θα είχε έναν απόηχο πάνω στη γη όταν αυτός δεν θα υπήρχε, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο το οποίο, για την εποχή εκείνη, ξεχείλιζε από κοινά πάθη, όπως φιλοδοξία και ερωτική επιθυμία. Σίγουρο σκάνδαλο, σίγουρη επιτυχία. Η πρώτη έκδοση εξαντλήθηκε μέσα σε λίγες μέρες καθώς και επόμενες εκδόσεις. Απαγορεύτηκε τον 19ο αιώνα, εκτιμήθηκε τον 20ο.

"… Αυτό το κορίτσι είναι πραγματικά σαγηνευτικό! Αυτή η αντίθεση ανάμεσα στην αφελή της γλυκύτητα και την ωμότητα της γλώσσας, εντυπωσιάζει."

Ακολούθησαν πολλές διασκευές.

Το 1959 ο Roger Vadim σκηνοθέτησε γαλλική ταινία με ίδιο τίτλο, βασισμένος στην ιστορία του μυθιστορήματος.

To 1988 o Stephen Frears, βασισμένος στο έργο του Christopher Hampton (ο οποίος βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Choderlos de Laclos), σκηνοθέτησε τη ταινία "Dangerous Liaisons", κερδίζοντας πολλά βραβεία. Πρωταγωνιστές οι Glenn Close, John Malkovich και Michelle Pfeiffer, καθώς και οι Keanu Reeves, Uma Thurman και Swoosie Kurtz σε μικρότερους ρόλους.

Tο 1989 ο Milos Forman δημιουργεί τη δική του κινηματογραφική εκδοχή της ιστορίας του μυθιστορήματος, με τίτλο "Valmont" και τους Annette Bening και Colin Firth.

Το 1994 η όπερα "The Dangerous Liaisons" του συνθέτη Conrad Susa παρουσιάστηκε στο Σαν Φρανσίσκο.

Το 1999 η ταινία "Cruel Intentions" βασίζεται στο μυθιστόρημα και προβάλλεται με σκηνικό την εποχή της μοντέρνας Νέας Υόρκης κι όχι εκείνη της Γαλλίας, που οι προηγούμενες - βασισμένες στο μυθιστόρημα - ταινίες επέλεξαν.

To 2003 το "Untold Scandal" αποτελεί τη δεύτερη Κορεάτικη εκδοχή.

Την ίδια χρονιά προβάλλεται η δεύτερη γαλλική τηλεοπτική δουλειά (miniseries) βασισμένη στο μυθιστόρημα με τίτλο "Les Liaisons dangereuses" και πρωταγωνιστές τους Catherine Deneuve, Rupert Everett και Nastassja Kinski, με φόντο το Παρίσι του '60.

Το 2005 η ομοφυλοφιλική πορνογραφική ταινία "Michael Lucas' Dangerous Liaisons" από τον ηθοποιό/παραγωγό Michael Lucas, βασίζεται στο μυθιστόρημα.

Το 2006 το θεατρικό έργο "Κουαρτέτο" του σκηνοθέτη Robert Wilson, ο οποίος βασίστηκε στη δωδεκασέλιδη εκδοχή του γερμανού Heiner Muller, εντυπωσιάζει αλλά και διχάζει το κοινό με τη σκηνοθετική χρωματική πανδαισία και τον διαλογικό πόλεμο των φύλων. Πρωταγωνιστούν οι Isabelle Huppert και Ariel Garcia Valdes.

Οι διασκευές είναι πολλές και σίγουρα θα συνεχιστούν. Το θέμα είναι ότι ο Laclos πέτυχε να διατηρήσει έναν απόηχο αιώνων και σίγουρα η, πρωτότυπη για την τότε εποχή, ιδέα του μυθιστορήματος αναστατώνει ακόμα και στις μέρες μας.

Κι όπως είπε ο ποιητής Charles Baudelaire, "Το βιβλίο αυτό, αν καίει, δεν μπορεί να καίει παρά με τον τρόπο που καίει ο πάγος".

Update: Η νέα κολεξιόν γνωστής μάρκας τζιν διαφημίζει τη νέα της καμπάνια με το σποτάκι "Dangerous Liaisons"...

back

2007-07-10T14:29:00.000+03:00

Επιτέλους πίσω, επιτέλους εδώ.

Καλοκαίρι

Καιρός για relax

...αν και ένα έντονο και περιπετειώδες "αγάπησε με" θα ήθελα να τ' ακούσω.

Διάλειμμα

2007-06-09T13:04:00.000+03:00

Δεν αποχωρώ ούτε κλείνω κανένα blog...

Η απουσία μου οφείλεται στην αγαπητή κυρία εξεταστική αλλά και στη ταυτόχρονη πρακτική άσκηση της σχολής μου. Πιστεύω μετά τα σαράντα του πολυθρήνητου ελεύθερου χρόνου μου να επιστρέψω.

Όχι! Δε λέω "Sayonara". Αν ήθελα να πω κάτι στα ιαπωνικά, δε θα ήταν το "αντίο" αλλά το "θα τα πούμε αργότερα", δηλαδή "matane"! (Θάνο κόψε τα γιαπωνέζικα anime...)

Μέχρι τις αρχές Ιουλίου λοιπόν, σας εύχομαι μια ατάραχη, δημιουργικά όμορφη κι ηλιόλουστη μπλογκοπορεία! :)

ΥΓ: Να πω πόσο ευχαριστημένος είμαι για τη προσπάθεια όλων αυτών που συμμετείχαν στη διάδοση του αγώνα της αδικοχαμένης Αμαλίας, με σεβασμό και αξιοπρέπεια. Ένα μεγάλο μπράβο σ' αυτούς που ό,τι έκαναν δεν είχε ίχνος προσωπικού συμφέροντος και πολυύμνητου αυτοέπαινου.

Για την Αμαλία

2007-06-01T01:23:00.000+03:00

Spread the code

http://giatinamalia-blog.blogspot.com/

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μη το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

ΥΓ: Για συμμετοχή στη διαμαρτυρία επισκεφθείτε τη διεύθυνση όπου bloggers στηρίζουν την κινητοποίηση, http://giatinamalia-blog.blogspot.com/, και για ζωντανή συζήτηση στο #Amalia irc (GRnet).

Ε.Σ.Υ.

2007-05-29T13:22:00.000+03:00

Εθνικός Σατραπισμός Υγείας.

Δυστυχώς, για εμένα, το σύστημα δεν υφίσταται. Όλα περιβάλλονται και αποτελούνται από κλίκες αλμπάνηδων. Οι σωστοί είναι λίγοι και παραγκωνισμένοι. Η λύση, κανονικά, πρέπει να αναζητηθεί από το κράτος αλλά από εκεί τελικά πηγάζει όλη αυτή η σαπίλα. Η ουσία είναι ποιος αποφάσισε για αυτό το κράτος, αλλά εκεί γυρνάει αλλού το θέμα. Στο τέλος μένουμε εμείς, μόνοι μας και ανυπεράσπιστοι. Σίγουρα, λοιπόν, η λύση δε θα έρθει από μόνη της ή από κάποιους που υποτίθεται ότι έχουν κάποια αρμόδια θέση αλλά από εμάς τους ίδιους. Η επανάσταση για καλύτερη περίθαλψη, ουσιαστική και αντικειμενική, έχει ήδη ξεκινήσει αλλά από άτομα που ήδη τραβούν το δικό τους γολγοθά μέσα στο λαβύρινθο της ελληνικής πρόνοιας. Και είναι κρίμα. Κάποιοι έχουν ήδη χαθεί.

Η Αμαλία, φοιτήτρια της Φιλοσοφικής, έχασε τη μάχη με το καρκίνο σε ηλικία 30 ετών. Οχτώ χρόνια παγιδευμένη σ' έναν κυκεώνα "άσχετων" και γραφειοκρατών. Δεν ακολούθησε τη συνηθισμένη σιωπή και υποταγή, αλλά τη θαρρετή κραυγή και κρίση σε όλους αυτούς που βασάνισαν ψυχολογικά και σωματικά το ταλαιπωρημένο της κορμί.

1η Ιουνίου μια μέρα αφιερωμένη στην Αμαλία, από τους Έλληνες bloggers για όλο τον κόσμο.

Όχι άλλες πικρές αφορμές. Υπάρχουν ήδη πολλές. Καιρός για έργα, αληθινά και, επιτέλους, όχι απρόσωπα.

Update: Η συμμετοχή στη διαδικτυακή διαμαρτυρία της 1ης Ιουνίου είναι πολύ σημαντική και ο καθένας πρέπει να λάβει μέρος.

Στη 1 Ιουνίου, λοιπόν, θα αναρτηθεί από όλους τους bloggers κείμενο το οποίο θα αφορά το θέμα αυτό με κοινό τίτλο "Για την Αμαλία". Υπάρχει ήδη έτοιμο κείμενο (μεταφρασμένο και σε άλλες γλώσσες) στο blog που έχει δημιουργηθεί για την οργάνωση της όλης κινητοποίησης. Αν κάποιος δε θέλει να ποστάρει αυτό το κείμενο και επιθυμεί να γράψει κάτι δικό του, που είναι πολύ φυσιολογικό και εντελώς αποδεκτό, τουλάχιστον ας χρησιμοποιήσει τον κοινό τίτλο "Για την Αμαλία".

Επίσης την ίδια μέρα θα στείλουμε με email το έτοιμο αυτό κείμενο σε φορείς και κρατικές οργανώσεις. Η λίστα των διευθύνσεων τους βρίσκεται εδώ και συνεχώς ανανεώνεται.

Το σημαντικότερο είναι η συμμετοχή όλων μας.

Και στο λέω... και στο ξαναλέω... και στο ξαναλέω...

2007-05-26T11:47:00.000+03:00

Το Dreamgirls ακόμα δε το είδα. Το soundtrack όμως από σπόντα το απέκτησα. Καταπληκτικό! Φυσικά τα κομμάτια αυτά είναι από το original musical του Broadway Dreamgirls του '81.

Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι το "And I am telling you I'm not going". Δυνατό κομμάτι για γερά λαρύγγια. Αν κάποια δύστυχη στιγμή αποφασίσεις να το τραγουδήσεις, δες πρώτα πόσοι αποφάσισαν να το κάνουν πριν από εσένα.

Πρώτη και καλύτερη η Jennifer Holliday που με το κομμάτι αυτό και τη παρουσία της στο musical με το ρόλο της Effie White έγινε πασίγνωστη και απέκτησε αρκετά βραβεία, μέσα σ' αυτά Tony και Grammy.

Στη συνέχεια, η μανία του Hollywood να μεταφέρει τεράστιες επιτυχίες του Broadway στη μεγάλη οθόνη, πετυχαίνει το Dreamgirls και κάνει την, αδικημένη από το American Idol 3, Jennifer Hudson, όχι μόνο διάσημη για το ρόλο της Effie White, αλλά και τρελά χαρούμενη μ' ένα Oscar και πολλά άλλα βραβεία αγκαλιά.

Σειρά έχει η μεγάλη έκπληξη της μικρής Bianca Ryan, 11χρονο κορίτσι που αποφάσισε να λάβει μέρος στο America's Got Talent, επιλέγοντας ως πρώτη επιλογή αυτό το τραγούδι. Κριτές και κοινό "κουφάθηκαν" και τελικά αυτή ήταν που κέρδισε τη πρώτη θέση και το μικρό ποσό του 1.000.000 $.

Η τρέλα δε πάει στα βουνά, το Brokeback Mountain, όμως, ίσως να 'ναι η εξαίρεση, μιας και ο πρωταγωνιστής της ομώνυμης ταινίας Jake Gyllenhaal αποφάσισε, ως παρουσιαστής του δέκατου επεισοδίου (της όγδοης σαιζόν) της θρυλικής εβδομαδιαίας εκπομπής Saturday Night Live, να ερμηνεύσει το τραγούδι με "κατάλληλη" ένδυση και μελωδικά φωνητικά.

Μετά απ' όλα αυτά θέλεις ακόμα να το τραγουδήσεις; Χμμ... στην ιδιάζουσα περίπτωσή σου ανήκει και ο Will Smith. Lip-sync ευτυχώς. Λυπήσου την ανθρωπότητα και κάνε το ίδιο για να σου φύγει ο καημός και των αυτιών μου το άγχος.

Alarm the senses

2007-05-23T18:34:00.000+03:00

Το συγκρότημα Film είναι ένα τετραμελές alternative pop-rock αγγλόφωνο band και ναι, είναι ελληνικό. Μέχρι τώρα έχει κυκλοφορήσει δύο albums, το No Luggage και το Angel B. Οι συναυλίες τους τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό είναι πετυχημένες και οι support εμφανίσεις τους με μεγάλα ονόματα εξαιρετικές.

Το τελευταίο τους clip, για το κομμάτι "Alarm", σκηνοθετημένο από την ομάδα White Room.

Hey wait
I have a second heart beating at the right of my chest
A second mouth breathing with oxygen masks
Filled up the cracks but the drills keep spinning
Emotionless

Hey stay
I have a window at the back of my head if you need to escape
A broken clock counting if you say "It's too late"
I pulled the brake but the wheels keep spinning
Emotionless

Love's not enough i guess
We are going up reverse
But i care

Hey wait i have a second heart beating at the right of my chest
A second mouth breathing with oxygen masks
I've cut the wires but the bells keep ringing
Emotionless

Was just a spark i guess
Dont play it back reverse
You said

Animated feelings

2007-05-18T12:49:00.000+03:00

Έμπνευση από τη συγκρατούμενη Βουτς. Ορίστε οι αγαπημένες μου, όχι σειρές αλλά, ταινίες animation.

Αρχικά, η προτίμηση μου σε τέτοιου είδους ταινίες ανήκει στον ιαπωνικό κινηματογράφο, χάρη στα απίθανα εξευρετικά σενάρια, χωρίς την ανούσια παιδική ευήθεια. Παρακολουθώ, όμως, και από άλλες χώρες.

Πρώτη, με τεράστια διαφορά, είναι η ταινία "Sen to Chihiro no Kamikakushi" ή "Spirited Away". Κέρδισε το 2003 το oscar "Best Animated Feature", που προσωπικά δε με ενδιαφέρει (γενικά ο θεσμός) αλλά το αναφέρω, και το 2002 Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, αγαπημένος μου θεσμός, όπου είναι η πρώτη ταινία animation που κερδίζει τέτοιο βραβείο. Συνολικά 18 βραβεύσεις σε διάφορες χώρες. Σκηνοθεσία και σενάριο ο θρυλικός Hayao Miyazaki.

Το trailer είναι της αγγλικής έκδοσης. Δε ξέρω για εσάς αλλά εγώ επιλέγω πάντα μια ταινία να τη βλέπω στην αυθεντική της γλώσσα. Στη συγκεκριμένη υπάρχουν αρκετές διαφορές στους αγγλικούς διάλογους από τους πρωτότυπους. Ίσως στην Αμερική να θέλουν να εξηγήσουν καταστάσεις που απλά δε χρειάζονται ανάλυση. Δε τους μπορώ τους παρλαπίπες. Δείτε την στα γιαπωνέζικα. Τέλος! :p

Στη συνέχεια βρίσκονται κορυφαίες ταινίες του ίδιου σκηνοθέτη (ε, το καλό το πράγμα φαίνεται... και το κόλλημα μου επίσης) όπως :

"Princess Mononoke",

"Howl's Moving Castle"

και η παλιά "Nausicaä of the Valley of the Wind".

Κατεβαίνοντας βλέπω το "The Nightmare Before Christmas" του Tim Burton. Κλασσική αξία. Τρελό σενάριο, υπέροχο soundtrack και ταινία animation-musical με τεχνική stop-motion. (Η δεύτερη ίδιου είδους ταινία του Burton, "Corpse Bride" είναι συμπαθητική. Επίσης με καλό soundtrack.)

Γράφοντας κι άλλες αγαπημένες συνειδητοποίησα κάποιες εξαιρέσεις. Μιλάω για τη περίπτωση όπου η μεταγλώττιση μπορεί να είναι ισάξια (έως και καλύτερη) από την αυθεντική μορφή. Στη περίπτωση αυτή, λοιπόν, περιλαμβάνω το "Finding Nemo" και "Ice Age" (1 και 2), μιας και η επιλογή των απίστευτα κωμικών Ελλήνων ηθοποιών για τη μεταγλώττιση ήταν άριστη. Τρελό γέλιο και απίστευτα γραφικά από τους κολοσσούς Walt Disney και 20th Century Fox αντίστοιχα.

Κι αφού μπήκα στα τρισδιάστατα πρέπει να αναφέρω τη πρώτη ολοκληρωμένη computer-animated ταινία, "Toy Story". Επίσης τον εισπρακτικό μεγιστάνα "Shrek", η πρώτη ταινία βραβευμένη με oscar στη πρωτοεμφανιζόμενη κατηγορία του 2002 "Best animated feature", που συνεχίζει ακάθεκτα τα sequels, ακολουθώντας μετά το 2 το "Shrek the third" το οποίο προβάλλεται από σήμερα στις αμερικανικές αίθουσες (... να υπενθυμίσω ότι στο κινηματογράφο είμαστε πολύ ΠΙΣΩ), ενώ έχει ήδη ανακοινωθεί το 4 για το 2010. Ακόμα, δε θα ξεχάσω το "The Incredibles", την έκτη ταινία της Pixar, μετά το "Finding Nemo" και πριν το "Cars"... μη ξεχάσετε να δείτε στα extras την, ειδικά φτιαγμένη για τη ταινία, μικρού μήκους "Jack-Jack Attack" για να λυθείτε στα γέλια αλλά και για να λυθούν ερωτήματα.

Τελευταία, αλλά πάντα μέσα, τα κλασσικά της Disney. Η μαγεία τους δε χάνεται ποτέ. "Pinocchio", "Dumbo", "Bambi", "Aladdin", "Beauty & the Beast", "Lion King", "Fantasia"(my favorite!)...

ΥΓ: Σίγουρα έχω ξεχάσει να αναφέρω κάποιες...

όπως το σκληρό "Akira"

και το αντιπολεμικό-συγκινητικό "Grave of the Fireflies".

Update: Επειδή το "Grave of the Fireflies" είναι λίγο δύσκολο να βρεθεί σας έχω λινκ εδώ για να το κατεβάσετε. Ο συγκεκριμένος τύπος αρχείου βίντεο έχει και τις δύο γλώσσες, Ιαπωνικά και Αγγλικά(που δε προτείνω) και φυσικά και υπότιτλους(μόνο αγγλικούς). Όλα αυτά όμως χρειάζονται το VLC media player, το οποίο διατίθεται δωρεάν, και θα το βρείτε εδώ ή κατευθείαν εδώ. Για οποιοδήποτε πρόβλημα mail me. :)

Δεν κινδυνολογώ ...

2007-05-16T01:12:00.000+03:00

...ίσως όμως κινδυνεύω.

Καμία νότα υποδειγματισμού, καμία υποδαύλιση ρατσισμού.

Μόνο κανιβαλικό χιούμορ, μόνο αφύπνιση χαμένης ληθαργικής δημιουργικότητας.

Eurovision updates

2007-05-14T16:43:00.000+03:00

Ήταν σχόλιο στο ποστ του γείτονα Κλέαρχου κι αποφάσισε να γίνει ποστ.

Με τη συμμετοχή, λοιπόν, της Παλαιστίνης στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού ελπίζω κι εύχομαι οι "σχέσεις" όλων των χωρών που συμμετέχουν να γίνουν καλύτερες κι επιτέλους να περαστεί (τουλάχιστον) το μήνυμα της αρχικής αφορμής για τη διοργάνωση του διαγωνισμού αυτού, ειρήνη και δημιουργικότητα.

Από τις πιο διάσημες τραγουδίστριες/συνθέτριες της Παλαιστίνης.

Rim Banna

ΥΓ: PEACE

"Oh Oh, geia sou... Cyprus!"

2007-05-11T01:12:00.000+03:00

Ας αποχαιρετήσουμε λοιπόν όλοι μαζί την κοσμαγάπητη Κύπρο από τον τελικό του διαγωνισμού...

Αν και το τραγούδι δε το γούσταρα και πολύ, όπως και το πως εμφανίστηκαν στον ημιτελικό, μπορώ να πω ότι ήταν πολύ καλύτερο από άλλες χώρες που προκρίθηκαν (βλ. Σλοβενία, Φύρομ, Τουρκία...).

ΑΔΙΚΙΑ!

Τελικά οι κατάρες του Κωστέτσου και του παιδιού του ("γαβ γαβ"), που είναι πάρα πολύ στεναχωρημένο, πιάσανε για τα καλά.

ΔΙΚΑΙΩΣΗ!

ΥΓ: Who let the dogs out? Woo woo woo woo...!

"Marcel Proust par lui-meme"

2007-05-08T02:34:00.000+03:00

1. Η απόλυτη ευτυχία για εσάς είναι;

Να νιώσω έστω για μία στιγμή τη γλύκα της βεβαιότητας ότι θα τη βιώσω κάποτε στη ζωή μου.

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Πάντα σηκώνομαι πρωί. Μου αρέσει ο ύπνος της σιωπηλής και υπνοφόρας νύχτας. Η ημέρα, όμως, είναι φως και μου αρέσει το φως, δε θέλω να το χάνω. Με γεμίζει, με καθαρίζει, μου δίνει ενέργεια.

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Χαμογελώ και γελώ αρκετές φορές την ημέρα, σίγουρα όμως με την κατάλληλη αφορμή, που μερικές φορές δεν υφίσταται, σε κάποιους, και παρεξηγούμαι. Σε ξέσπασμα γέλιου, όμως, δύσκολα οδηγούμαι. Είναι αυτή η ιδιαίτερη στιγμή που θα με κάνει να εκφραστώ έτσι. Τελευταία φορά ο λόγος ήταν οι ερωτήσεις πενηντάχρονης μητέρας που αντιστοιχούσαν σε οχτάχρονο παιδί, στο πρώτο της παιχνίδι bowling.

4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας;
Θαρρώ πως υπάρχουν πολλά χαρακτηριστικά σημεία που συνθέτουν το χαρακτήρα μου. Μόνο απ’ αυτό μπορείς να με πεις πολύπλευρο… στο τέλος θα τσαντιστείς και θα με πεις περίπλοκο.

5. Το βασικό ελάττωμα σας;
Πολυ-βλέπω, πολυ-ακούω, πολυ-γεύομαι, πολυ-οσφραίνομαι, πολυ-αισθάνομαι… Πολλές φορές νιώθω ότι οι αισθήσεις μου, κυριολεκτικά και μεταφορικά, δεν έχουν μέτρο. Ποτέ, όμως, δεν ένιωσα πολυ-άνθρωπος (βλ. υπεράνθρωπος).

6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Σε αυτά που έγιναν πρώτη φορά, σε αυτά που ορκίστηκαν τελευταία και σ’ αυτά που δεν τους δόθηκε άλλη επιλογή.

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Υπάρχουν τόσες πολλές. Μακάρι να ήξερα αν ταυτίζομαι με κάποια.

8. Ποιοι είναι οι ήρωες σας σήμερα;
Προσπάθησα να κρατηθώ σ’ εκείνους που είχα από παιδί αλλά η χαμένη αθωότητα με πρόδωσε. Προσμένω ακόμα.

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Ένα ταξίδι που αποφάσισα μέσα σε πέντε λεπτά να κάνω για δυο μη ψηφιακές κουβέντες και μια αληθινή αγκαλιά.

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Νίκολας Σπαρκς, Κάρολος Ντίκενς, Κ. Σ. Λούις, Νίκος Καζαντζάκης.

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άνδρα;
Τις αληθινές, όχι ανδροκεντρικές, ανδραγαθίες.

12. …και σε μια γυναίκα;
Πυρ (ζεστή και δυνατή), γυνή (γυναίκα, όχι γυναικάριο, ούτε γυναικάκι) και θάλασσα (με βάθος και ζωντάνια).

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Phillip Glass, John Williams, Jan A. P. Kaczmarek.

14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Ποτέ δε σφυρίζω, ίσως σιγοτραγουδώ κάποιο τραγούδι που ξέμεινε στο μυαλό μου ή μουρμουρίζω τις νότες τυχαίας μελωδίας.

15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Όταν ήμουν εννέα μου δώρισαν στα γενέθλια μου το βιβλίο «Ο Καλεσμένος» της Βούλας Μάστορη. Δε πρόκειται να ξεχάσω το παιδί που ταξίδεψε στο μέλλον κι έμαθε τι σημαίνει αδελφοσύνη, ειλικρίνια…

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;
Δεν είναι μόνο μία. American Beauty, Eternal sunshine of the spotless mind, Lost in translation… κι άλλες…

17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Frida Kahlo.

18. Το αγαπημένο σας χρώμα;
Αποχρώσεις του πράσινου.

19. Ποια θεωρείται ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Η διατήρηση του εαυτού μου.

20. Το αγαπημένο σας ποτό;
Σανγκρία με ψιλοκομμένα κομμάτια μήλου.

21. Για πιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Για την, κατά καιρούς, άδηλη τόλμη μου.

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;
Την αδρή συμπάθεια κάλπικων φίλων.

23. Όταν δε γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Μουσική.

24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Η ζωή είναι ένα σαν ένα βιβλίο. Φοβάμαι να φτάσω στο φινάλε χωρίς να έχω διαβάσει τα καλύτερα κεφάλαιά του.

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ένα ψέμα;
Επιτήδεια ψέματα λέγονται συχνά. Το θέμα είναι ο σκοπός, ο οποίος επιλέγεται σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία και την ιδιωφέλεια του ατόμου.

26. Ποιο είναι το μότο σας;
Βρες το δικό σου ψυχόρμητο απόφθεγμα και μείνε πιστός σ’ αυτό.

27. Πως θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Ξέροντας λίγο από τη συνέχεια…

28. Εάν συναντούσατε το Θεό τι θα θέλατε να σας πει;
…τα πάντα… τέρμα τα ερωτηματικά και τα ψέματα.

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό τον καιρό;
Απρόοπτης δυσαισθησίας.

Ευχαριστώ Σαρντό για την πρόσκληση και για την ευκαιρία να μάθετε λίγα παραπάνω για εμένα...

Προσκαλώ και τους:

loli

Prophet

Περσεφόνη

Τα χρώματα RGB

Χορεύουμε ;

2007-05-05T19:41:00.000+03:00

Ο τύπος αυτός λέει ότι χορεύει. Ok το δέχομαι μιας και μας το δηλώνει on camera. Ο τρόπος που χορεύει δε με ενοχλεί αλλά θα γούσταρα να ακούσω κριτική Μεταξόπουλου junior. Που χορεύει; Οπουδήποτε στον κόσμο.

Το πιο πάνω video είναι από σκηνές που τελικά δεν έβαλε στο τελικό αποτέλεσμα. Πάντα μου άρεσαν τα outtakes μιας και βγάζουν αυθόρμητο γέλιο, γι' αυτό και επέλεξα να ποστάρω αυτό.

Το original video είναι αυτό και το αμέσως επόμενο, μετά την εύρεση χορηγού, αυτό.

Στη προσωπική του ιστοσελίδα μπορείτε να δείτε που βρίσκεται ακριβώς, δηλαδή που χορεύει, και γενικά να παρατηρείσετε όλη του τη πορεία. Επίσης μπορείτε να δηλώσετε ότι θέλετε να έρθει στο τόπο που μένετε, ακόμα και να χορέψετε μαζί του, προσθέτοντας (ίσως) και τον εαυτό σας στο νέο του video.

Στην Ελλάδα, πάντως, έχει έρθει, όπως είδατε στο video την επίσκεψη στον Παρθενώνα, και το κομμάτι αυτό δεν επιλέχθηκε να μπει στο τελικό video, λόγω απρόσμενων γεγονότων (μέχρι και σύλληψη). Η όλη ιστορία περιγράφεται εδώ (στα αγγλικά). Σίγουρα ήταν κάπως υπερβολική η ελληνική συμπεριφορά αλλά η αμερικάνικη ξεροκεφαλιά σίγουρα την ξεπερνούσε. Προσωπικά πιστεύω, ανεξάρτητα από την "χαλαρότητα" μιας χώρας, ότι ο σεβασμός και η, παρεξηγημένη, δεύτερη σκέψη πρέπει να υπάρχουν μεταξύ των ανθρώπων κάθε χώρας προς άλλους διαφορετικής χώρας.

ΥΓ: Αν ψάξετε στα comments (που είναι πολλά) του post για την επίσκεψη στην Ελλάδα, θα βρείτε και γνωστούς έλληνες bloggers να παραθέτουν την άποψη και τη στάση τους για το συγκεκριμένο θέμα.

Ιστο-περπατήματα

2007-04-28T12:57:00.000+03:00

Πάνω στη βόλτα βρήκα το volta... Έτσι λέγεται το καινούριο album της Bjork για το οποίο κυκλοφόρησε και το πρώτο clip.

Είναι αρκετά μεγάλο... 67,2 ΜΒ. Μπορείτε να το βρείτε και με χαμηλότερη ανάλυση αλλά δεν αξίζει μιας και η εικόνα του είναι όλα τα λεφτά. Περιμένετε να κατεβεί όλο και δείτε το. "Earth Intruders".

Εδώ βρήκα το νέο clip των Bumblebeez. "Dr. Love" και το γρουπ της παράκρουσης.

Οταν ο Barry Manilow και το Copacabana συνάντησαν τον Richard Cheese και... το Star Wars.

Ο διάσημος Howard Stern με τη πασίγνωστη ραδιοφωνική εκπομπή του κάνει διαγωνισμό μικρότερου πέους. Εννοείται πως το video έχει γυμνές σκηνές, εννοείται πως το site που το βρήκα είναι παρόμοιο (έτσι για να γλιτώσετε άσκοπα register/login), εννοείται πως αν δε γουστάρεις δε το βλέπεις κι εννοείται ότι δε συμφωνώ με το περιεχόμενο. Απλά σε κάποιους βγάζει γέλιο και σε κάποιους δείχνει ότι κι εκεί έξω η κατάντια του ανθρώπου κι ο εξευτελισμός χτυπάει ακόμα και τα ραδιόφωνα. Να το.

Πεζοδρόμιο και κιμωλία

2007-04-27T15:21:00.000+03:00

Μου αρέσει να βλέπω όμορφα σχέδια και εικόνες πάνω σε κτίρια και γενικά σε μέρη που χρειάζονται χρώμα γιατί πολλές φορές θέλω να ξεφύγω απ' το μουντό κλίμα της πόλης. Διάφοροι καλλιτέχνες αφιερώνουν πολύ χρόνο για να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους και το ταλέντο τους πάνω σε τοίχους παλιών εγκαταλελειμμένων σπιτιών, σε γέφυρες, κτίρια ακόμα και σε παλιά βαγόνια τρένων.

Ένας καλλιτέχνης που μπορεί και δημιουργεί μια τέτοια χρωματική ανανέωση με τη τέχνη της αναμόρφωσης και σχέδια trompe-l'oeil (="ξεγέλασε το μάτι") είναι ο Julian Beever.

Μπορεί και σχεδιάζει τρισδιάστατες σκηνές πάνω σε πεζοδρόμια μόνο με κιμωλίες.

Το αποτέλεσμα είναι πολύ διασκεδαστικό και φυσικά εντυπωσιακό!

Μόνο, όμως, από τη σωστή γωνία μπορεί κάποιος να δει σωστά το περιεχόμενο του σχεδίου.

Μία λάθος πλευρά καταστρέφει τη ψευδαίσθηση των τριών διαστάσεων αλλά αναδεικνύει το τεράστιο ευρηματικό ταλέντο του Julian.

Φυσικά δε λείπουν δημιουργίες με συνέχεια...

(+ και - για αύξηση/μείωση ταχύτητας)

...όπως και μηνύματα πολιτικά και ανθρωπιστικά.

Official site του Julian υπάρχει εδώ.

Η επιστροφή...

2007-04-25T20:16:00.000+03:00

...του ασώτου υιού ;

όχι.

...του Jedi ;

ούτε.

...του βασιλιά ;

θα 'θελα.

...της Περσεφόνης ;

ΔΕ θα 'θελα!

...του εξαντλημένου φοιτητή ;

BINGO !!!

"Aaand touchdown!"

Επιτέλους λίγη ηρεμία. Άντε και λίγη δόση ξεκούρασης.
Ίσως δε θα 'πρεπε να ποστάρω το πως πήγε η εξεταστική αλλά μερικοί λένε ότι το blog είναι ένα "personal diary" ...εχμ... προτιμώ το "personal friary".

Ο λόγος της ανεξάντλητης γκρίνιας είναι η τριπλή σφαγή της δευτέρας και όχι μόνο. Τριπλό μάθημα, που λέτε. Ίσως δεν ανήκουν στη κατηγορία των brutal μαθημάτων αλλά μια μπρουτάλα αυτοσυγκράτηση πρέπει να την έχεις με τα άτομα που έχουν επιλεχθεί για την εκμάθηση κάποιων μαθημάτων.

Εμ, έτσι είναι. Όταν κάποιος τυχάρπαστος (όχι εσύ, προς θεού!) μέσα σε λίγους μήνες από απλός έκτακτος καθηγητής γίνεται επίκουρος καθηγητής (ουπς! πρέπει το "ε" να είναι κεφαλαίο), τι να κάνει; Ψωνίζεται! Ναι ναι, σίγουρα παίρνει δυο τρία παραπάνω κοστουμάκια, γιατί πως θα δείξει το "ε" κεφαλαίο που έλεγα, αλλά για το καλάμι μιλάω. Όχι, δε το έχει καβαλήσει με το στυλ "βγήκα από ριάλιτι και πρέπει να με ξέρεις" αλλά το έχει μετατρέψει σε αιχμηρό μαχαίρι και κόβει αβέρτα θυμίζοντας στον εαυτό του τι ωραία που υπήρξε μια φορά κι ένα καιρό ως μασκαράς Ζορρό. Το 'χω πει, είναι παιδικά τραύματα αυτά.

Αμ, η άλλη η λωλή; (εκτός από εσένα!)
Η Μπριτάννικα. Παρατσούκλι. Το απέκτησε όταν μας κότσαρε βιβλίο πανεπιστημίου που θυμίζει το 64ο χαμένο τόμο της "Παπυρος-Λαρους-Μπριτάννικα". Κι αφού το σοκ του παχύσαρκου βιβλίου ξεπεράστηκε, η Μπριτ (ακούγεται κι έτσι κοφτό) όρισε ως εξεταστέα ύλη (ή μάλλον όχι γιατί θα αργήσω), έβγαλε εκτός τα περιεχόμενα, τις βιβλιογραφίες και 7 διαγράμματα, αναπληρώνοντας το περασμένο μας σοκ.

Και μετά σου λένε κάποιοι ότι οι επιτηρητές διορίστηκαν παράνομα κι ως πιστολέρο (καλά εσύ το προχώρησες!)...
Ίσως κάποιοι φοιτητές είναι γεννημένοι τσογλανάκια και απαιτούν τέτοιου είδους "περιποίηση" αλλά υπάρχει, "άμαχος" κατα τ' άλλα, πλήθυσμός που έρχεται, full "οπλισμένος", για να αντιμετωπίσει κάτι ιερά τερατάκια της μόρφωσης. Αν τελειώσεις την πίστα, αποχωρήσεις ακόμα "οπλισμένος", γλιτώσεις απ' τους πιστολέρο και ξε-περάσεις τα τερατάκια τότε μπράβο ρε μάγκα! Έκανες και σκορ!

Εγω σκορ δεν. Ίσως η τελευταίας στιγμής προδοσία της τεχνολογίας, η παρουσία πιστολέρο με ιδιότητες αστραπιαίας κίνησης (τρέμε Flash) και τα οργισμένα θέματα από τα αξιαγάπητα-φτου τερατάκια να οδήγησαν σε προσωπικό game over.

Βέβαια το σκορ που αντιστοιχούσε σε θεματάκια από αξιαγάπητα non-τερατάκια (λίγα και καλά) ήταν σούπερ ικανοποιητικό. Λογικά όρια + λογικές αντιδράσεις = επίθεση ... δεν ορίζεται. Όταν η πυραμίδα είναι σωστά δομημένη "έξτρα" στηρίγματα δεν χρειάζονται.

Το ταξίδι της εξεταζόμενης μόρφωσης έλαβε τέλος.

Μέχρι το επόμενο (τρέμε Θάνο), keep blogging........ ε;

:-)

Adios

2007-04-20T09:30:00.000+03:00

Όχι Sardo δε λιποτακτώ.

Απλά αποχωρώ για λίγες μέρες μιας και πρέπει να επισκεφτώ τη πόλη όπου σπούδασα για κάποια έκτακτα φοιτητικά καθήκοντα.

Τι καθήκοντα; Ε, σύρε το ποντικάκι να δεις τι τραβάει το παιδάκι...

Τα λέμε την άλλη εβδομάδα.

:-)

ΥΓ : Αν θέλετε να κάνετε κι εσείς τη δικιά σας comic ιστοριούλα κλικ εδώ.

Philosophy? Pfft!

2007-04-19T00:44:00.000+03:00

Για όλα φταίει μια loli !... ;-)

Τον 8an τον προκάλεσε αφού γυρίσει από Λονδίνο… εμένα γιατί όχι αφού τελειώσω με πτυχιακή;

Ααχχ… τέσπα. Πρώτη φορά με προκαλούν και πρέπει να ανταποκριθώ (με όσο μυαλό μου έχει απομείνει από το διάβασμα).

--------------------------------------------

Η ζωή είναι ωραία αρκεί να έχεις photo της.

Αν έβαλες vista σου λέω ταχύτατα “svista!”

Να βλέπεις τηλεόραση. Το teletext αξίζει!

Θα έκανα podcast. Τελικά τα λέω στη βαρήκοη γιαγιά μου. Το ίδιο είναι.

Στο γυμναστήριο πας. Ο καθρέφτης σου το ξέρει;

Δικός μου αγαπημένος ήρωας ο μεταλλαγμένος Ποπάϋ με dna από σπανάκι…Hulk τον λένε.

Κυνήγα τα όνειρα σου μα μη σου γίνουν εμμονή γιατί μια μέρα θα ξυπνήσεις σε μια ζωή μουνί.

Κατάλαβα τη μόνη διαφορά μας απ’ τα ζώα. Το τηλεφωνικό σεξ.

Τι σημαίνει δουλεύω για το ψωμί μου; “Γραφείο Υπουργού, λέγετε παρακαλώ.”

Αν η αγάπη είναι τυφλή τότε τα στριγκάκια είναι για αόμματους.

Το καθημερινό σου posting βοηθάει τη παγκόσμια δυσκοιλιότητα. Όλο και κάποιος χέστηκε για ‘σένα.

Τελικά ένα b.l.o.g. …(= breast licking & oral giving ) είναι ωραίο πράγμα.

--------------------------------------------

Γυρνάω στις συναρτήσεις της πτυχιακής...

:-)

Θεία Μελανθούλα ;

2007-04-18T14:04:00.000+03:00

Μα είναι δυνατόν να βλέπω τη θεία μου Μελανθούλα σε photo δίπλα σε άλλους χολιγουντιανούς celebrities ;;;

...

Η απάντηση ήρθε μετά το έκτακτο τηλεφώνημα και την επιβεβαίωση ότι η θεία είναι ακόμα στο χωριό και δεν έχει κλείσει καμιά ταινία τρελού budget.

Κλικ εδώ για την απομυθοποίηση.

:-p

Ας γελάσω

2007-04-16T18:02:00.000+03:00

" Έχεις καθόλου ελεύθερο χρόνο; "

Ο μπόμπιρας απάντησε για 'μένα...

... καταραμένη πτυχιακή.

:-p

Barbeque !

2007-04-13T10:30:00.000+03:00

Barbeque day today!

Ίσα που προλαβαίνω να γράψω κάτι... σχάρες, κάρβουνα, κρεατικά, ποτά, σαλάτες, μουσική... κι άλλα πόσα!

Εννοείται θα συνεισφέρουν κι άλλοι μιας και σε δανεικό εξοχικό θα γίνει το σκηνικό.

(σχετικό) ανεκδοτάκι;

--------------------------------------

Ένα ζευγάρι είναι παντρεμένο δεκαπέντε χρόνια.
Ένα απόγευμα, δούλευαν και οι δύο στο κήπο τους.

Καθώς έσκυψε ή σύζυγος για να ξεριζώσει κάποια αγριόχορτα , της είπε ο άνδρας της,
“Αγάπη μου, έχεις παχύνει. Ο κώλος σου είναι τεράστιος. Βάζω στοίχημα είναι όσο και το barbeque.”

Ο σύζυγος παίρνει ένα κομμάτι ξύλο για να αποδείξει τη θεωρία του. Πρώτα μετράει το barbeque, μετά τα οπίσθια της συζύγου του.
“Χα! Ναι,” λέει, “περίπου το ίδιο μέγεθος.”

Το ίδιο βράδυ ξαπλώνουν μαζί στο κρεβάτι. Ο σύζυγος την αγκαλιάζει και της λέει,
“Τι λες για λίγες αγαπούλες, μωρό μου;”
Η σύζυγος του γυρνάει τη πλάτη και τον ξενερώνει.

“Μα τι έγινε;” Ρώτησε αυτός.
Κι αυτή απαντάει,
“Δε νομίζω να πιστεύεις ότι θα ανάψω ολόκληρο barbeque για ένα μικρούτσικο λουκανικάκι!!!”

LOL, internet !

2007-04-12T10:51:00.000+03:00

Γερμανικό video που πήρε τη πρώτη θέση στη κατηγορία animation/video στο Breakpoint 2007... don't worry, έχει αγγλικούς υπότιτλους.

Αφιερωμένο στη πολυτάραχη και πολύπλοκη ζωή του... internet. ;-)

Paris, Je t'aime...

2007-04-11T19:05:00.000+03:00

Μία ταινία…ή μάλλον πολλές ταινίες που γυρίστηκαν σε μια πόλη που λέγεται Παρίσι.

Ούτε 1, ούτε 2 αλλά 21 σκηνοθέτες δημιούργησαν τη δικιά τους μικρού μήκους ταινία, η οποία είναι εμπνευσμένη από τη πόλη. Κανένας κανόνας… μοναδικό κριτήριο το σκηνικό να ανήκει στο Παρίσι. Όσο για το cast… αφάνταστο.

Σε κάθε ιστορία αρχικά δίνεται η ονομασία και ο/οι σκηνοθέτης/ες.

Αγαπημένη μου ιστορία αυτή ενός παντρεμένου ζευγαριού. “Bastille”, σκηνοθετημένη και γραμμένη από την Isabel Coixet.

---------------------------------------------------------------

Κοίταξε τη γυναίκα του που διέσχιζε τον δρόμο. Φορούσε την κόκκινη καμπαρντίνα που έλεγε ότι θα πετούσε αλλά που την έβγαζε απ’ τη ντουλάπα κάθε χρόνο. Έτσι έκανε με όλα κι αυτή η ιδιαιτερότητα ήταν που τον τράβηξε όταν την πρωτογνώρισε. Τα ίδια ρούχα συνέχεια. Τα κραγιόν που δεν άγγιζε ποτέ. Αυτό το τραγούδι που τραγουδούσε όταν έφτιαχνε τηγανίτες. Ήταν κομμάτια μιας ζωής που του φαινόταν ξένη και που σκόπευε να αφήσει πριν έρθει το γλυκό.

Καταλάβαινε την παράξενη και λογική απρέπεια του μέρους που είχε επιλέξει για να την αφήσει. Εδώ συνειδητοποίησε για πρώτη φορά ότι δεν την αγαπούσε πια. Όταν χαμογέλασε, του ήρθε να φωνάξει “Θα σε αφήσω, σταμάτα να χαμογελάς!”, αλλά της πρόσφερε λίγο από το λικέρ του. Αυτό που του έδινε στα νεύρα με τη γυναίκα του ήταν ότι δεν έπαιρνε ποτέ ορεκτικό ή γλυκό. Έτρωγε κατευθείαν το κυρίως πιάτο. Και το χειρότερο, έπαιρνε και εκείνος πιάτα που της άρεσαν. “Δε ξέρω πια αν μ’ αρέσει το προφιτερόλ” , σκεφτόταν μ’ ένα ύφος σοβαρό. Μόλις άρχισε να κλαίει όπως δεν είχε κλάψει ποτέ, το πρώτο που σκέφτηκε ήταν ότι ήξερε για τη Μαρί-Κριστίν, την καυτή αεροσυνοδό που αγαπούσε εδώ και ενάμισυ χρόνο. “Αυτό είναι”, σκέφτηκε. “Το ξέρει. Το ξέρει εδώ και καιρό. Έπρεπε να προσέχω.” Χωρίς να σταματήσει να κλαίει, έβγαλε χαρτιά απ’ την τσάντα της και του τα έδωσε. Με μια στεγνή, ιατρική ορολογία, τα χαρτιά μιλούσαν για λευχαιμία σε τελικό στάδιο. Σε μια στιγμή, ο σκοπός του γεύματος εξαφανίστηκε και μια μεταλλική φωνή άρχισε να του λέει “Πρέπει να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων.” Κι αυτό έκανε.

Παρήγγειλε τρεις μερίδες προφιτερόλ για έξω κι έστειλε μήνυμα στην ερωμένη του ότι τελειώσανε. Ξανάδωσε στη γυναίκα του όλη του την προσοχή. Κρεμούσε πίνακες στο σπίτι. Την πήγαινε σινεμά το πρωί, στις αγαπημένες της ταινίες. Πήγαινε μαζί της στα μαγαζιά, ενώ μισούσε τα ψώνια. Διάβαζε φωναχτά το “Σπούτνικ, Αγάπη μου”, του Μουρακάμι. Κι όλα τα πράγματα, ακόμα και τα πιο ασήμαντα, είχαν άλλη γεύση, αφού ήξερε ότι ήταν η τελευταία φορά που τα έκανε γι’ αυτήν.

Για να φερθεί σαν ερωτευμένος άντρας ξαναέγινε ερωτευμένος άντρας.

Κι όταν πέθανε στην αγκαλιά του, έπεσε σ’ ένα συναισθηματικό κώμα απ’ το οποίο δε βγήκε ποτέ. Ακόμα και σήμερα, μετά από χρόνια η καρδιά του σφίγγεται όταν βλέπει μια γυναίκα με κόκκινη καμπαρντίνα.

Always... the hours

2007-04-10T00:26:00.000+03:00

Τα κάνει κι η tv καμιά φορά τα θαύματα της.

Σήμερα παίζει μια από τις αγαπημένες μου ταινίες.

Δε θα πω πολλά γιατί έχει διαφημίσεις τώρα και θέλω να τη προλάβω.

Όχι πως δεν υπάρχει ήδη στην ταινιοθήκη μου... μαζί με το καταπληκτικό της soundtrack.

Θα κλείσω με τα τελευταία λόγια της Virginia Woolf γραμμένα σε ένα σημείωμα.

-------------------------------------------

“Dear Leonard, to look life in the face …

always to look life in the face,

and to know it for what it is.

At last, to know it, to love it for what it is, and then …

to put it away. Leonard …

always the years between us,

always the years …

always …

the love …

always …

the hours.”

Σαρδέλες ή home-made τρέλες ;

2007-04-09T12:09:00.000+03:00

Να που ήρθε, έκατσε και έφυγε το Πάσχα. Ωραία ήταν. Χορταστικά από όλες τις πλευρές. Κυριολεκτικά θα ταίριαζε το “όχι άλλο κάρβουνο”, κι αυτό οφείλεται στα limit-up των στομαχιών. Προσωπικά το όριο αντοχής το πλησίασα επικίνδυνα κι ευτυχώς δεν ξεπέρασα το όριο θραύσης. Ίσως φταίει το οικογενειακό μου dna. Το μάτι μας χορταίνει μετά από το στομάχι μας. Κακό αυτό.

Μεγάλο Σάββατο τελευταία μέρα της νηστείας. Φυσικά για όσους πιστεύουν και κάνουν. Εγώ κάνω μόνο τη Μ. Εβδομάδα. Τα τελευταία δύο χρόνια επιλέγω να κοινωνήσω μετά την Ανάσταση. Μου φαίνεται πιο σωστό. Μετά τη λήψη του Άγιου φωτός με τη σπιτική λαμπάδα, όχι της νονάς, αλλά φίλης με ξαφνικές καλλιτεχνικές ανησυχίες, ήρθε η αναμονή στην εκκλησία. Δύο ώρες περίπου. Ολίγον κουραστικό. Οι υπόλοιποι φίλοι, πιστεύσαντες και μη πιστεύσαντες, έχοντας ήδη φάει μαγειρίτσες, τσουρέκια, αυγά, τρέχουν να προλάβουν θέση στο καλύτερο club της πόλης. Μέρος βρίσκουν, κόσμο, όμως, ελάχιστο. Ίσως βιάστηκαν υπερβολικά. Πάσχα έχουμε όμως και το “ίσως” δε κολλάει στον αν θα γεμίσει το μαγαζί. Μετά τη λήψη της Θείας Κοινωνίας πορεύομαι προς το σπίτι, απόσταση δύο λεπτών, για να χαιρετίσω τους εναπομείναντες με τα ήδη παραφουσκωμένα στομάχια.

Καιρός για διασκέδαση. Φεύγω για να βρω τη φιλική παρέα, παρέα με την πείνα μου, μιας και δεν έφαγα τίποτα λόγω της περασμένης ώρας και του υποτιθέμενου μελλοντικού χορού-χτυπήματος. Φτάνω στο πολυσυζητημένο διασκεδαστήριο. Κι άλλη αναμονή. Εκνευριστική ουρά με χορτασμένους συμπολίτες. Ο εντοπισμός της παρέας ακατόρθωτος, η λήψη sms με ρόλο GPS σωτήρια. Άφιξη με απαιτούμενους πασχαλιάτικους χαιρετισμούς στη παρέα αλλά και σε τριγύρω γνωστούς. Η εξέλιξη της νύχτας ενοχλητική λόγω της αύξησης του αριθμού του κόσμου με γεωμετρική πρόοδο. Παίζει ωραία μουσική, μ’ αρέσει!

Εγκεφαλική εντολή #1 : “Κούνησε το δεξί πόδι”…Ok.

-Ε! Πρόσεχε που πατάς!

-Συγνώμη.

Failure.

Εγκεφαλική εντολή #2 : “Ρυθμικό κούνημα ώμων και στο refrain σήκωμα χεριών”…

Processing… “Ρυθμικό κούνημα ώμων”… Οκ.

Processing … “Σήκωμα χεριών”… unable to complete the demand… Failure.

Η επιχείρηση “σαρδέλες σε κονσέρβα” προχωρούσε άσχημα. Το να μη μπορείς να σηκώσεις ούτε τα χέρια σου χωρίς να ρίξεις το ποτό του διπλανού ή να μπλεχτείς στα ξασμένα μαλλιά της ξεσαλωμένης ξανθιάς που βρίσκεται δίπλα σου και το παίζει Τάμτα έκανε την βραδιά λιγότερο… εορταστική. Οι θλιμμένες ματιές της ανήμπορης παρουσίας μας μεταξύ της παρέας μας ανάγκασαν να αναζητήσουμε λύσεις για τη συγκεκριμένη κατάσταση. Το να μετοικίσουμε σε άλλο club δεν έπαιζε, ούτε σε άλλο μέρος στο ίδιο club. Η λύση ήρθε μόνη της. Μήνυμα σε κινητό φίλης της παρέας : “Αδερφούλα φεύγω εκτός πόλης για σήμερα. Το σπίτι όλο δικό σου ;-) ”. Η απόφαση πάρθηκε. Η αποχώρηση διήρκεσε δεκαπέντε λεπτά… ο ορισμός της πήχτρας. Τρία αυτοκίνητα, σύμφωνα με το σχέδιο, ξεκίνησαν το ταξίδι των προμηθειών πριν φτάσουν στο τελικό προορισμό. Ποτά, μουσική, επιτραπέζια, χαρτιά, ηλεκτρονικά παιχνίδια, καραόκε και εθιμοτυπικά, τσουρέκια κι αυγά, φορτώθηκαν αναλογικά.

Η συνέχεια ήταν άκρως διασκεδαστική και επιτέλους… εορταστική!

Easter time !

2007-04-07T20:09:00.000+03:00

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα !!!

Να περάσουμε όλοι κι αυτές τις γιορτές χαρούμενα κι ευτυχισμένα, με ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπάνε και φυσικά με υγεία... άρα με μέτρο τα ποτά! ;-)

Ακολουθησέ το...

2007-04-06T11:59:00.000+03:00

Τα όνειρα είναι για να τα ακολουθούμε.

Σε ποιο σημείο όμως το όνειρο μετατρέπεται σε εμμονή και πότε πραγματικά καταλαβαίνουμε ότι μπορεί να μας κάνει κακό;

Download version here :-)

Οι σεξο-συμβουλές και η γαλοπούλα

2007-04-04T15:46:00.000+03:00

-Καλημέρα!

-Δε θα ‘ναι…

-Άρχισες πάλι τις κακίες;

-Με το που άρχισα να σε βλέπω.

-Εγώ φταίω που… που ασχολούμαι!

-Βρε δε πας να πηδήξεις καμία, να μας αφήσεις κι εμάς ήσυχους.

-Πως εκφράζεσαι έτσι; Εγώ έρωτα κάνω όταν το αισθάνομαι…

-Παρθενάκι σε κόβω... Χεχε!

-Τι λες! Δεν είμαι.

-Τελευταία φορά;

-Να… τότε… στο πάρτυ του…

-Άσε μάπα! Αν δεν ήμουν κι εγώ το στόρι δε θα κατέβαινε.

-Καλά καλά… Την επόμενη φορά όμως θα αναλάβω εγώ γιατί έχω βρει πολύ καλές συμβουλές.

-Από ποιόν; Απ’ τον Χριστόδουλο;

-Όχι! Από το internet.

-Τι nerd που είσαι.

-Εχμ.. Βρήκα συμβουλές από διάφορες κατηγορίες ανθρώπων.

-Δηλαδή από nerds.

-Όχι. Ξεκόλλα με τα nerds! Από παίκτες του rugby, από boxers, κτηματομεσίτες, κωπηλάτες, ερασιτέχνες παλαιστές, κομματόσκυλα …… εεε, κι από εκτροφείς γαλοπουλών και pillow fighters.

-Αγάμητος θα μείνεις… Σαν τι μπορεί να σου πει ένας ερασιτέχνης παλαιστής γύρω από το σεξ;

-Πολλά. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι ότι στάσεις που χρησιμοποιούν στην πάλη τις χρησιμοποιούν και στο σεξ… ειδικά την ακινητοποίηση με τα πόδια. Λένε ότι η σεξουαλική “πάλη” πριν το σεξ κάνει θαύματα.

-Θαύμα θα ‘ναι αν μ’ όλα αυτά καταφέρεις κάτι.

-Γιατί; Μα έχει και γέλιο. Στη κατηγορία των κομματόσκυλων μια ζεστή βραδιά μετά από τη νίκη του υποστηριζόμενου κόμματος μπορεί να εξελιχθεί σε ηφαιστιακής θερμοκρασίας.

-Πως;

-Φορώντας ρούχα με χρώμα του αντίπαλου κόμματος και εσώρουχα με χρώμα του υποστηριζόμενου κόμματος. Έτσι βγάζοντας τα ρούχα αποκαλύπτεται το χρώμα του νικητήριου κόμματος και ήδη έχουν ξεφορτωθεί τα υπόλοιπα που είχαν το χρώμα του αντιπάλου… απλά συνεχίζεις με τα εσώρουχα αλλά το κάνεις για τον σκοπό.

-Ντακς… Άντε βρες μια Πασόκα και περίμενε τη βραδιά που θα νικήσει το Πασοκ για κάνεις το σκηνικό...... δε το ‘πα, στο τούνελ φως δε βλέπεις.

-Τουλάχιστον δεν είμαι απαισιόδοξος.

-Σίγουρα… το σεξ όμως δε νιώθει αισιοδοξία για εσένα… δηλαδή πες μου ρε ηλίθιε, ένας εκτροφέας γαλοπουλών, τι ειδική συμβουλή περί σεξ μπορεί να σου δώσει;

-Άκου… Μία γαλοπούλα προσελκύει τον ερωτικό σύντροφο που έχει επιλέξει κάνοντας διάφορους ήχους. Έτσι κι εμείς πρέπει να θυμόμαστε να μην είμαστε εντελώς άφωνοι την ώρα του σεξ γιατί πολλές φορές αυτό είναι τρομακτικό.

-Τελικά κατάλαβα.

-Ποιο πράγμα;

-Τι πιθανότητες έχεις να ρίξεις γκόμενα.

-Έχω;

-Ναι… όσες έχει και μια μοναδική γαλοπούλα σε μια φάρμα τα Χριστούγεννα.

Καλό μήνα !!!

2007-04-01T00:23:00.000+03:00

Μπορεί ο καιρούλης να τα έχει παίξει...

αλλά η άνοιξη πια μπήκε για τα καλά... και η φύση μας το δείχνει πρώτη πρώτη!

Enjoy! ;)

Σταματήστε τη βία !

2007-03-31T16:30:00.000+03:00

Δε θέλει πολλά λόγια εδώ.

Το μεσημέρι έγινε η κηδεία του Μιχάλη Φιλόπουλου που έχασε τη ζωή του στις αιματηρές συμπλοκές της Παιανίας.

Έλεος πια με τον ακραίο φανατισμό που πηγάζει από ένα χρώμα, μια φανέλα, μια μπάλα, δυο τέρματα…

Η βία ας σταματήσει εδώ. Ας σταματήσει τώρα.

Η αφύπνιση ας ξεκινήσει από εμάς.

"ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΒΙΑ"

Blogs που συμμετέχουν:

Παράφωνος , Natalia , Αdamo , dimitrisg , simiomenos , padrazo , Μαύρος Γάτος , eleni fergadi , Tsopanis , Blue , Marialena , Herrina , Γκαβός και Κοντός , Γιώργος Μαργαρίτης , TF , Manos Antonaros

Διέδωσε το κι εσύ.

"Γέρε χρόνε... γύρνα τώρα..."

2007-03-31T12:32:00.000+03:00

Ο χρόνος. Άλλοι τον μισούνε κι άλλοι τον χρειάζονται. Όταν υπάρχει αρκετός είμαστε όλοι χαρούμενοι αλλά πάντα κάποια στιγμή καταλαβαίνουμε ότι περνάει και τελικά τελειώνει.

Άραγε ποιος έχει αρκετό χρόνο για να κάνει πραγματικά ότι έχει τσουβαλιάσει μέσα στο κεφάλι του;

Το να χειρίζεσαι σωστά και αποτελεσματικά το χρόνο είναι σίγουρα προτέρημα. Φυσικά αυτό σημαίνει τη σωστή διαχείριση του και όχι κυριολεκτικά τη πραγματική εκμετάλλευση του, δηλαδή το να μπορεί κάποιος να ελέγξει τον χρόνο.

Από την εποχή της γέννησής του, που σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες δημιουργήθηκε με το φαινόμενο του “Big Bang”, κανένας άνθρωπος δε μπόρεσε να τον εκμεταλλευτεί όπως έγινε και θα γίνεται σε πολλά βιβλία και ταινίες. Το ταξίδι στο χρόνο.

Η ικανότητα να κινηθείς μπροστά ή πίσω σε διαφορετικά σημεία στο χρόνο, σίγουρα είναι όνειρο πολλών. Το όνειρο αυτό ενέπνευσε επιστήμονες, σκηνοθέτες, καλλιτέχνες και γενικά κάθε άνθρωπο που από παιδική του ηλικία βίωσε τη χαρά της αναζήτησης του τι είναι ο χρόνος πραγματικά. Η αναζήτηση αυτή έφερε στη συνέχεια και πολλά παράδοξα που αποδεικνύουν ότι κάτι τέτοιο, για τους περισσότερους, δεν είναι εφικτό. Σίγουρα όμως αυτό δεν έκανε τον άνθρωπο να ελπίζει.

Μία από τις παλαιότερες ιστορίες ταξιδιού στο χρόνο και προσωπικά αγαπημένη μου είναι το βιβλίο του Charles Dickens (1843) “A Christmas Carol” όπου ο μίζερος και τσιγκούνης πρωταγωνιστής Ebenezer Scrooge μετατρέπεται σ’ έναν γενναιόδωρο και καλόκαρδο άνθρωπο, αφού τρία πνεύματα τον ταξιδεύσουν στα Χριστούγεννα του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος.

Ποια είναι η δικιά σας αγαπημένη ιστορία (βιβλίο-ταινία-comic) που περιέχει ένα τέτοιο ταξίδι;

Και μια άλλη ερώτηση που μ’ αρέσει πολύ… Αν σας δινόταν η ευκαιρία να γυρίσετε μόνο για μία φορά πίσω στο χρόνο, στον εαυτό σας, χωρίς να μπορέσετε να μεταφέρετε οποιοδήποτε υλικό αντικείμενο, ποια ηλικία σας θα συναντούσατε και τι θα “σας” λέγατε;

(Στη photo ο Michael Jackson, νυν και... πρώην! ... Τι να πει κι ο μικρός αν έβλεπε τον freak-of-nature να του λέει : "Hey Michael! I am you!" ...Παράλογοοο;;!!)

“Ανοιξιάτικο ηλιόλουστο πρωινό θα είσαι γαλήνιο ;;;”

2007-03-27T21:27:00.000+03:00

-Κομμάτια είμαι!

-Θα μπορούσες να κοιμηθείς πιο νωρίς.

-Κι εσύ θα μπορούσες να ξυπνήσεις πιο αργά! Η μαλακία είναι ότι είμαστε στο ίδιο κεφάλι!

-“Χωρίς νεροοοοό μποοορώ, χωρίς εσεεεεένα οοόχι…”

-Zip it Κακοφωνίξ θα σε βαρέσω!

-Πόσο κακός μπορεί να είσαι;

-Πώς να μη καταντήσω μ’ αυτά που βλέπω πρωί πρωί! Είδα…

-Εμένα;

-…εκτός απ’ αυτό.

-χμμ…tv;

-Μάγος είσαι… (άντε πήγαινε στο γυάλινο θέατρο να ησυχάσουμε!)

-Τι σκέφτεσαι;

-Την εξάλειψή σου.

-Δε γίνεται αυτό και το ξέρεις.

-Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία! (αλλά πεθαίνει ρε πούστη μ’!)

-Καλά καλά… και τι είδες στη tv;

-Πρωινάδικο.

-Σου έχω πει να μη βλέπεις. Ξέρεις ότι ταράζεσαι! Μη μου πεις ότι είδες…

-…ναι.

-Όχι! Όχι Αρναούτογλου!

-Κι όμως ναι! Το βλήμα! Ο κλόουν!

-Έλα σταμάτα.

-Όχι ρε χαλβά δε σταματάω! Έχει ξεφύγει ο τύπος! Είχε στείλει τη Κυριακή στην εκπομπή του “Πα-πάρα πολύ τη Κυριακή”…

-…όχι, τώρα λέγεται “Πιο πολύ τη Κυριακή”…….….AAXX!!!

-Ξαναδιέκοψε με.

-Συγνώμη.

-Συνεχίζω. Έστειλε λοιπόν μια κακόμοιρη πενηντάρα κάργα επαρχιώτισσα γυναίκα με τη κόρη της στο Παρίσι για δύο μέρες. Η μάνα είναι ντόμπρα γυναίκα και αυθεντική βλάχα και φυσικά φαίνεται αυτό και στις κινήσεις της και στην ομιλία της. Το θέμα είναι ότι ο τρόπος που σχολίαζε τα πάντα έβγαζε τρελό γέλιο κι έτσι ο Mr. Τσίρκος σκέφτηκε να τη πάρει απ’ το χωριό και να τη καλέσει στο πρωινό, με δικιά της στήλη, για να σχολιάζει την επικαιρότητα!

-Πω πωωώ…

-Ποοολύ σκέφτομαι να σε βαρέσω!

-Όχι, sorry!

-Τέσπα. Την έβαλε εκεί σ’ ένα στρογγυλό τραπέζι μαζί με τις υπόλοιπες γλάστρες της εκπομπής κι άρχισε να της κάνει άσχετες γενικές ερωτήσεις πολιτικοοικονομικών θεμάτων. Η γυναίκα σάστισε από τα φώτα και τις κάμερες κι από τις ερωτήσεις του Έλληνα Joker, με αποτέλεσμα να μαζευτεί και να μιλάει χαλαρά και ήρεμα, γεγονός που στον super-παρουσιαστή δεν άρεσε, γιατί την ήθελε εκεί για να τα χώνει στο σύστημα ωσάν το νέο σουξέ της Άντζελας! Την άρχισε τη δόλια λοιπόν στα “και γιατί δε μιλάς;”, “μα πως τα ‘λεγες εκεί στο Παρίσι;”, “Κυρίες και Κύριοι, θα στρώσει μη τη βλέπετε έτσι!”… Τι είναι ρε αυτοκίνητο για να στρώσει; Παλιομπουλντόζα!

-Γιατί;

-Τι γιατί ρε σπίρτο;

-Γιατί τον λες μπουλντόζα; Έχει αδυνατίσει.

-Γιατί;

-Τι γιατί;

-Γιατί τελικά θα μπορέσω να ξεκουραστώ ΟΣΟ θέλω;

-Γιατί;

-Γιατί θα κοιμηθούμε!

-Μα δε νυστ…ΑΑΑΑΑΑΧ!!!!!!!!! …“γκντουπ!”

-…Αϊ σιχτίρ πια! (Τελικά αυτό το ανοιξιάτικο ηλιόλουστο πρωινό θα είναι γαλήνιο.)

Προσοχή !!! Έρχονται οι ... άνθρωποι !!!

2007-03-26T20:38:00.000+03:00

Ίσως ο πλανήτης μας χρειάζεται μια αντιβίωση...

Τί γίνεται όμως όταν ο ιός είμαστε εμείς;

Οι ιοί (oops...άνθρωποι) που επιθυμούν καλύτερη ανάλυση και καθαρότερο ήχο μπορούν να το δουν ή να το αποθηκεύσουν εδώ.

“Το κρύβεις το παιδάκι;”

2007-03-25T12:24:00.000+03:00

“Το τρίβεις το πιπέρι;”
Όχι, δεν είναι τέτοιου τύπου ερώτηση…

Μήπως κάπου εκεί βαθιά υπάρχει κι ένα παιδάκι; Έγκυος δεν είσαι (καλά αν είσαι τι να πω, συγχαρητήρια και μ’ ένα πόνο), κανένα κρίνο δεν έλαβες, κι αν είσαι άνδρας σίγουρα δεν είσαι πείραμα του Schwarzenegger στο “Junior”. Στη ψυχούλα σου εννοώ. Ποιος το έβαλε εκεί; Μα εκεί ήταν πάντα.

Σε έναν υπολογιστή βασική αιτία σφαλμάτων είναι η μνήμη. Αν είναι επαρκής δεν υπάρχει πρόβλημα. Σ’ έναν άνθρωπο ισχύει το ίδιο. Η επαρκής μνήμη όμως παρέχει και μεγάλο αποθηκευτικό χώρο. Σ’ αυτή λοιπόν τη μεγάλη τράπεζα μνήμης έχει παραμείνει το παιδί που όλοι έχουμε βιώσει. Το θέμα είναι αν το χρησιμοποιούμε στη καθημερινή μας ζωή. Φυσικά υπάρχουν κι άλλες αιτίες όπως η γρήγορη πορεία προς την ενηλικίωση, γονιός σε μικρή ηλικία, καταπιεσμένα συναισθήματα κα.

Προσωπικά πιστεύω ότι δεν είναι κακό να κρύβουμε εσωτερικά ένα παιδί. Καταστάσεις και γεγονότα στη ζωή μας άλλες φορές θέλουν μία σοβαρή αντιμετώπιση κι άλλες μια αφελή συμπεριφορά. Το πρόβλημα είναι όταν ο “μικρός μπελάς” παίρνει ολοκληρωτικά τον έλεγχο. Σ’ αυτή τη περίπτωση λοιπόν τρέξτε στη πλησιέστερη παιδική χαρά και ξεδώστε μιας και αν παραμείνετε σε ενήλικο περιβάλλον το πιο πιθανό είναι να γίνετε ρόμπα (προσοχή, άτομα με ομιχλώδες ποινικό μητρώο βεβαρημένο για παιδεραστικές κινήσεις αποφύγετε τη παιδική χαρά και ξεδώστε στο σπίτι με κανα playstation ή το τελευταίο τροχόσπιτο της Barbie). Εγώ πάντως βρήκα όλα τα επεισόδια του Kabamaru! Τι χαρά!!

Αφού λοιπόν όλοι κρύβουμε έναν μπόμπιρα μέσα μας, σίγουρα θα θέλαμε να μάθουμε την ηλικία του. Μπορείτε να κάνετε ένα τεστάκι εδώ. Πριν όμως ξεκινήσετε πρέπει το παιδάκι μέσα σας να ξυπνήσει και να το αφήσετε μόνο του να απαντήσει στις ερωτήσεις. Ενήλικες απαντήσεις δε δεχόμαστε! Α, επίσης το παιδάκι πρέπει να έχει βγάλει και την Β junior μιας και το τεστ είναι στα αγγλικά. Ε βοηθείστε το κι εσείς λίγο! Have Fun!

My test results...

Εγώ βγήκα πολύ μικρό! Six years old???!!!

Μα έχω ώριμες αντιδράσεις! Γιατί;!... Ουαααααα!!!!!!

Ιησούς Χριστός νικά... λέμε τώρα.

2007-03-24T18:44:00.000+03:00

-Να δεις τι έψαχνα; Α, ναι! Ένα όνομα αγγέλου.

-Πανάθλιε! Ξεχνάς ότι δεν έχεις όνομα;…Τέσπα. Τι το ‘θελες;

-I was feeling lonely…

-Και το όνομα θα σ’ έσωζε!

-Όχι! Το ήθελα για nick σε chatroom.

-Έλεος! Get a life! Παλιόρυζόγαλο!

-Μη με βρίζεις.

-Μα είναι γεγονός… και τι έλεγες;

-Α… ψάχνοντας αγγελικά ονόματα, βρήκα και ονόματα δαιμόνων.

-Ιησούς Χριστός νικά!

-Όχι ακριβώς.

-Τι εννοείς; Να σε ακούσει κανένας Παπατσάκαλος! Είδες πως «στόλισε» εκείνη τη δωδεκαθεΐστρια. Γουστάρω!!!

-Ο Εωσφόρος νικά.

-Ουστ ρε!!!

-Μα δε το λέω εγώ!

-Ποιος τότε;

-Ένας Aaron Donahue.

-Και τι είναι αυτός;

-Luciferian.

-Τα αγγλικά σου με ανατριχιάζουν… και σε τι ακριβώς πιστεύει αυτός;

-Στον Εωσφόρο. Πιστεύει ότι αυτός θα μας σώσει πραγματικά και ότι προερχόμαστε από το δικό του DNA.

-Α… βλαμμένο είναι.

-Κι όχι μόνο αυτό.

-Τι άλλο λέει;

-Ότι βλέπει και δαίμονες!

-Κι ο Καρβέλας το ’91 αλλά δε το προχώρησε τόσο.

-Έλα, μη κοροϊδεύεις!

-Τι θες να κάνω ρε βουτυράκι;

-Ξεκόλλα!... Τους βλέπει λοιπόν, τους έχει αριθμήσει και ξέρει ότι δεν είναι κακοί, όπως εμείς οι Χριστιανοί νομίζουμε. Βοηθούν τους ανθρώπους και κάθε ένας έχει κάποιες ιδιότητες, όπως π.χ. να λέει το μέλλον.

-Χε! Και το Λιτσάκι… η Πατέρα μωρέ! Δαίμονας θα ‘ναι!

-Ρε αναίσθητε!

-Σκάσε!

-Γιατί;

-Πείνασα.

-Να μαγειρέψω;

-Μμ…τι;

-Κανα όσπριο.

-Να σε κλάσω! …Meat!

-Ρε αναίσθητε! Έχουμε σαρακοστή! Πάσχα έρχεται!

-Ωραία ιδέα!

-Ποια;

-Παραγγέλνω.

-Τι;

-Aaron κοντοσούβλι.

"Μπαμπά, μπαμπάκα έτσι μαλώνουν οι π........ ;;;"

2007-03-23T15:32:00.001+03:00

Τελικά ο "ταξίαρχος" άναψε φωτιές!...

Heroes - Episode 19 preview

2007-03-22T15:29:00.001+03:00

Το μοναδικό στοιχείο που έχει κυκλοφορήσει για την αναμενόμενη προβολή του ".07%". Γι'αυτό φάτε τις μαγειρίτσες και τα κατσικάκια σας, χωνέψτε τα καλά και ετοιμαστείτε για την Δευτέρα 23 Απριλίου.

Got series?

2007-03-22T13:30:00.000+03:00

Εγώ δε θα το αρνηθώ... Ναι βλέπω! Άλλωστε πως θα μπορούσα να μη βλέπω όταν οι ελληνικές σειρές και γενικά η ελληνική τηλεόραση με ανατριχιάζουν μέχρι το βαθύτερο κοκαλάκι από τη φτήνια και την ανύπαρκτη ευρηματικότητα. Δε θα βρίσω όμως. Είμαι παλικάρι εγώ.

Το καλό το παλικάρι, όμως, ξέρει κι άλλο μονοπάτι. Ξένες σειρές δίνουν ρέστα. Από σενάρια μέχρι cast κι από σκηνοθεσία μέχρι παραγωγή είναι άψογες. Η κάθε μία, όμως, στο είδος της. Κοινωνικές, δραματικές, αστυνομικές, περιπέτειες, επιστημονικής φαντασίας, κωμωδίες, animation κι όλα αυτά αναμειγμένα μεταξύ τους. Οργασμός ποιότητας.

Τι βλέπω εγώ; Φτου και πάμε με μια ανάσα. Heroes, Prison Break, Smallville, Supernatural, Lost, Desperate Housewives, Grey's Anatomy, Nip/Tuck, Naruto, Bleach… και άλλες που έχουν τελειώσει όπως Charmed και Allmetal Alchemist… και άλλες που δε θυμάμαι μιας και οι σκληροί δίσκοι έχουν τιγκάρει!

Γενικά οι ξένες σειρές έχουν αρχίσει να αποκτούν πάρα πολλούς οπαδούς στη χώρα μας. Η ελληνική τηλεόραση όμως δεν τις υποστηρίζει. Ίσως κανάλια όπως το Star και η Νετ έχουν δείξει ενδιαφέρουν κι έχουν κάνει βήματα αλλά και πάλι χωρίς σεβασμό προς τον τηλεθεατή και με τεράστιο ανοργάνωτο προγραμματισμό με αποτέλεσμα τις αναπάντεχες επαναλήψεις ή ακόμα και την ακύρωση ολόκληρης σειράς. Και πάλι όμως δε θα βρίσω.

Ευλογημένο να είναι αυτό το παρεξηγημένο διαδίκτυο που σε αυτή τη περίπτωση δίνει τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε τη τηλεόραση άλλων χωρών. Φυσικά κάποιος θα πει ότι δε γουστάρει να δει μια ξένη σειρά χωρίς υπότιτλους γιατί του θυμίζει μωρό πάνω στην ανακάλυψη της μητρικής του γλώσσας. Όμως και γι’ αυτό το πρόβλημα υπάρχει λύση μιας και τα sites με υπότιτλους ξένων σειρών ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια.

Οπότε μη μου πείτε ότι επειδή σήμερα δε παίζει έξοδος και δε παίζει dvd, παίζει θάνατος από αφόρητη πλήξη (α ρε Master Vouts). Start watching!

My Chemical Romance - I Don't Love You

2007-03-20T21:16:00.001+03:00

Ωραίο τραγουδάκι... My Chemical Romanc rulezzzzz!!!

First steps...

2007-03-19T21:21:00.000+03:00

Ρε εγώ ξεκίνησα απλά για να έχω ένα εγγεγραμμένο ψευδώνυμο και κατέληξα να γράφω αυτό! Τέλοσπαντων...

Γκούχου γκούχου!!! Όχι δεν ειρωνεύομαι για κάτι (ίσως θα μπορούσα να ειρωνευτώ την απίστευτη ατυχία μου που αρρώστησα, αλλά δε θέλω να τη προκαλέσω), κυριολεκτώ. Δεν είμαι γενικά ο εαυτός μου όταν μου συμβαίνει αυτό. Εκτός από το είδωλο στον καθρέφτη που δε θυμίζει τον θανούλη αλλά το "Yeti meets Bigfoot", ξυπνάει το alter ego της χαμένης μου προσωπικότητας και, ΝΑΙ, τον σιχαίνομαι αυτόν τον Θάνο! Μωρ' λες να γράφει αυτός τώρα; Ουστ!!

Ένα break, όχι πως εννοώ τη σοκολάτα μιας και δεν επιτρέπεται λόγω πυρετού, αλλά γιατί ο ασταμάτητος ενοχλητικός βήχας έχει στολίζει την υπέροχη ογκωδέστατη crt οθόνη μου με μικρές σταγόνες σιελογόνου υγρού, εμπλουτισμένο με το τελευταίο update της εποχικής ίωσης. Ε, δε μπορώ να φάω εγώ τη σοκολάτα, έτσι σας φτιάχνω τη διάθεση να τη φάτε εσείς. Ευχαριστώ.

Πραγματικά ο άλλος θάνος θέλει να γράψει με τι έχει τσατιστεί τις τελευταίες μέρες. Από τη τηλεόραση μέχρι τη γιαγιά του. Κόντεψα να τη σπάσω. Τη τηλεόραση. Η γιαγιά θα σπάσει από μόνη της. Μα ξέρετε τι είναι να προσπαθείτε να εμπλουτίσετε τη πτυχιακή σας με internetοσάλτσες και από πίσω σας ένας κοντόχοντρος Gagaουνάκης να οδύρεται για οικονομοπολιτικά θέματα, όταν ξέρετε ότι αυτός ο άνθρωπος, μόνο tatoo δεν έχει κάνει την οικονομική και πολιτική του στάση! Αφήστε που έχει και άθλια φωνή. Μα είναι το ίδιο ενοχλητικός με τις διαφημίσεις των Lidl! Γιατί φωνάζουν, οέο;;; Μήπως η τρίτη ηλικία στηρίζει την αλυσίδα τους;

Τρίτη ηλικία = Γιαγιά... Είπα θα κάνω δίαιτα. Ναι ρε, το είπα και τόλμησα να ξεκινήσω τη γκαντεμοδευτέρα (για να τη λέω έτσι δε χρειάζεται να διευκρινίσω την επιτυχία των προηγούμενων προσπαθειών που ξεκίνησαν Δευτέρα)... Ήρθε βέβαια στα "ευχάριστα" συμπτώματα της δίαιτας και κόλλησε η ίωση. Κάτι σαν σαμπουάν 2 σε 1! Υπέροχο. Αφού, λοιπόν, δε μπορώ να μη τρώω καλά, εκτός αν θέλω να γίνω καλά το Πάσχα (μετά τη δυναμωτική μαγειρίστα και πριν το μεταμεσονύκτιο clubάκι), είπα να κόψω εντελώς τα γλυκά. Deal θάνο; Deal. Έλα όμως που ο κακός τραπεζίτης (βλ. Γιαγιά) ήθελε να τα ανατρέψει για ακόμα μια φορά όλα (και να φανταστείτε δε βλέπω deal). Πρωί πρωί, εγώ σαν το χαρούμενο μπλε στρουμφάκι, βέβαια άρρωστο αλλά η καρτουνίστικη χαρά δε κρύβεται (βλ. Ντάλια), σκοπεύω να φάω ένα δυναμωτικό πρωινό sugar free. Να σου πετιέται ξαφνικά κι ο Δρακουμέλ(ξαναβλ. Γιαγιά) να ταράξει την ομαλή κατάσταση. "Στο 'να χέρι το ταψάκι στ' άλλο χέρι το μπωλάκι"! Έτσι η σθεναρή και σχεδόν ετοιμοθάνατη μυρωδιά του ξενέρωτου πρωινού μου κατατροπώθηκε από τις δυνατές και αξέχαστες μυρωδιές μιας ολόφρεσκης κολοκυθόπιτας και ζεστών ζουμερών ψητών μήλων με κανέλα και ζάχαρη! Black out και επανεκκίνηση. Στην επαναφορά της λειτουργίας του λογισμικού, η λέξη δίαιτα και η φράση "no sugar, forget it honey!" είχαν διαγραφεί ολοκληρωτικά. Στη συνέχεια ακολούθησαν σκηνές τύπου "πεινασμένος Μαμαλάκης" αναμειγμένες με λίγο από τις μάχες των 300.

Γιατί το θυμήθηκα αυτό! Δε λέω, εντυπωσιακή ταινία αλλά επίσης κι ο λόγος που στο μετωπάκι μου λείπει η ένδειξη ενός τηγανιού tefal μιας και η ανεβασμένη θερμοκρασία το έχει εξαφανίσει ως προειδοποίηση υπερθερμασμένης επιφάνειας! Οι 300 που έβλεπαν τους 300 είμασταν εκεί μέσα. Πρώτη φορά αναγκάστηκα να κλείσω εισητήρια μέσω internet και γιατί; Γιατί όταν καταλάβει ο Έλληνας ότι τον καραπαινεύουν (όχι ιστορικά αλλά... σωματικά!), δε πάει να είναι αυτό είτε κονκάρδα είτε κινηματογραφικό πανί, εκείνη την ώρα η βαλβίδα της υπερβολής ανοίγει και στο αίμα ρέει άφθονη αυτή και οι παρωπίδες που κλασσικά πηγαίνουν σετ... Ένας υπερβολικός πρέπει να ήταν κι αυτός που ήρθε να μοιράσει μαζί με την παρουσία του και τα υπεράριθμα μικρόβια του. Γκούχου γκούχου το αποτέλεσμα.

Το πρώτο άρθρο είναι αυτό και τελικά είχε πλάκα. Αυτό είναι που λένε blog-hysteria. Εγώ είμαι άρρωστος και ήδη υστερικός οπότε το μόνο που μου έλειπε ήταν ένα απλό blog, στο οποίο αρχικά έδωσα το όνομα "testing" αλλά λόγω μη διαθεσιμότητας ονομάστηκε με αυτόματο τρόπο "testing-tf". Ίσως τελικά ο θάνος δε δοκίμασε το blog, αλλά το blog τον θάνο.